Пет часот наутро.
Не, не се разбудив рано,
туку ја пречекав зората
бркајќи се неуморно со сонот.
Јас и тој цела вечер,
бегаме еден од друг,
а неразделни.
Вртелешката ,
ми го заматува погледот.
Од умор е.
А можеби и од алкохол.
Сеедно.
Две сценарија со ист крај.
Јас и сонот.
Ти и јас.
Comments
Post a Comment